Open/Close Menu Voor een unieke, persoonlijke ceremonie | For a personal, intimate ceremony full of love, humour and style.

Het is zo verleidelijk hè… mensen in hokjes stoppen. Of je het lijdend voorwerp in kwestie nou wel of niet persoonlijk kent, niets is zo makkelijk dan ze in een hokje te stoppen.

In mijn werk kom ik vaak genoeg in deze foute verleiding. Een heel jong stel? Die zullen wel van de kerk zijn. Een groot leeftijdsverschil? Dan zal hij wel een midlife crisis en een nieuwe motor hebben en zo aan een jong bloempje zijn gekomen die achter z’n centen aan zit.

Waar komt dat dwangmatige gedrag toch vandaan? Waarom is die verleiding zo groot? Is het omdat we het leven voor ons daardoor overzichtelijk, geordenend willen maken? Of doen we het omdat we willen verdoezelen hoe onzeker we zijn over onszelf?  Heeft het te maken met bepaalde keuzes die mensen maken waardoor wij menen ze te kunnen categoriseren of is het juist iets wat door de statistieken verzonnen is?

Het blijft gissen.. misschien is het wel een beetje van allemaal. Hoe dan ook… als je je ervan bewust bent dat je zelf ook schuldig bent aan dit gedrag, dan ben je al een heel eind, hoewel er vast ook wel mensen zullen zijn die hier geen enkel kwaad in zien.

Ik zie dat wel… en ik sta het mezelf ook niet toe. Want wat ik denk of vind van een jong stel dat gaat trouwen of een stel wat juist een groot leeftijdsverschil heeft, is helemaal niet belangrijk. Het gaat tenslotte niet om mij en mijn mening, maar juist om het bruidspaar en hun verhaal!

Hoe kan ik nou een unieke, persoonlijk ceremonie maken voor een bruidspaar als ik al vooroordelen heb nog voordat ik überhaupt kennis gemaakt heb? Tuurlijk kom ook ik wel eens in de verleiding, maar dan spreek ik mezelf vermanend toe: Sas: dat is hokjesgedrag en dus niet toelaatbaar!!

Er is immers niets zo leuk als volledig blanco en onbevooroordeeld een gesprek instappen. Want juist dán komen de meest mooie verrassende verhalen los. Het deed me realiseren dat dit toch wel het mooiste is van mijn vak. Leuk hoor.. al die statistieken, maar niemand is in een hokje te stoppen, want ieder mens is uniek, en daarmee ieder bruidspaar. En ik mag er gewoon alles over vragen en er een prachtig uniek en persoonlijk verhaal van maken. Wat een prachtig vak heb ik toch!

hokjesdenken-loesje