Open/Close Menu Voor een unieke, persoonlijke ceremonie | For a personal, intimate ceremony full of love, humour and style.

Na een zeer intensieve, inspirerende en gezellige dag met mijn ruim 100 collega “vakidioten”is het om 15:45 uur tijd om de trein weer op te zoeken. Met stevige pas loop ik m’n route terug naar het station, alwaar ik 10 minuutjes later aankom. Ik moet naar perron 4 voor de trein richting Amsterdam….
Huh?? Amsterdam?? Dit klopt niet. Ik kijk op m’n reisschema van 9292 en die wil me via Amsterdam de HSL (met toeslag) laten nemen naar Rotterdam. Ja doei! Dat is via Rome naar Parijs! Gaan we niet doen, denk ik dapper bij mezelf, maar wat gaan we dan wel doen? Mijn blik valt op het bord op perron 2: sprinter naar Utrecht CS om 16:01. YESSS!! Dat klinkt beter! Een vlugge blik op de stationsklok… mooi! Nog 2 minuten voor een trap op, perron oversteken, trap af om de trein te halen. Als een kogel vlieg ik naar het andere perron, waar de trein al stopt. Ik stap in en plof op een plekkie. Het is vrijwel leeg in de coupe en alweer doodstil. Op het raam zie ik het staan.. Silence…
Ohoh… ik zit toch niet wéér in de 1e klas hè… ik kijk om me heen en zie dan gelukkig een grote 2 op de muur. Jippie!! Ik mag hier blijven! Relaxed laat ik me ietwat onderuit zakken en smacht dan ineens naar een kop dampende thee. Ik ververs mijn reisadvies van 9292, ik moet tenslotte wel op tijd aankomen voor m’n volgende afspraak. Tot mijn vreugd zie ik dat de NS me genadig is.. ik heb maar liefst 10 minuten overstap tijd! Genoeg om een bakkie thee te scoren. Met een dampende beker vind ik op het juiste spoor een leeg bankje en oh wat een mazzel, recht in de zon! Ik zak ietsje onderuit, heerlijk genietend van de zon en van m’n bakkie thee. Wat een heerlijk leven! Even laat ik alle indrukken van vandaag inklinken als een klein stemmetje me waarschuwt: Sas, wel instappen als de trein komt hè.. het zou typisch iets voor mij zijn om gewoon lekker te blijven zitten.
Het zonnetje brandt heerlijk warm en ik kom een beetje bij totdat het zonnetje ineens geblokt wordt. Ik spiek door 1 oog heen en zie de trein het station binnenrollen. Het is een dubbeldekker en m’n hart maakt een sprongetje als een klein kind dat altijd achterin de bus wil zitten. Ik ga naar boven en vind een plekje bij het raam in het zonnetje en zet m’n thee op het plankje die ik vervolgens bij het wegrijden bijna over me heen krijg. Oh ja… vasthouden Sas, treinen rijden over een spoor, weet je nog?
Keurig op tijd kom ik aan op Rotterdam CS, m’n thee is inmiddels op maar door een chronisch vochttekort vandaag snak ik naar nog een bak. Gelukkig vind ik tussen het overstappen door nog tijd om een kiosk op te zoeken voor een tweede bak dampende thee. Ik stap in m’n laatste trein voor vandaag, de sprinter naar Barendrecht voor m’n afspraak met m’n bruidspaar.
Eenmaal thuis vertel ik het hele treinrelaas aan manlief, die regelmatig met de trein reist. “Schat, dat wéét je toch wel?! 2 stoelen is 1e klas, 4 stoelen is 2e klas. Vond je niet dat je wat ruim zat dan?” Hij ligt compleet in een deuk over mijn gestuntel.
“Ehhh.. nee lieverd, dat wist ik niet. Hoe moet ik dat nou weten?! Ik ga toch nooit met de trein. Ik was allang blij dat ik in de juiste trein zat. Ik hou me toch helemaal niet bezig met de breedte van treinstoelen?!” De hilariteit is groot, de boys liggen ook helemaal dubbel van het lachen. Ja hoor.. het provinciaaltje is weer bezig, hoera! Waar zouden we zijn zonder de trein?! Nou.. in ieder geval niet in Hilversum!

Write a comment:

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.