Open/Close Menu Voor een unieke, persoonlijke ceremonie | For a personal, intimate ceremony full of love, humour and style.

Eén van de leuke bijkomstigheden van mijn vak, zijn de workshopdagen van onze vakvereniging Matrimonium. Deze week werd er een dag georganiseerd in het mooie theater in Hilversum.

Dan rijst al snel de vraag.. hoe ga ik daarheen? Met de auto van file naar file en gruwelijk te laat komen, of ga ik met de bus, metro en trein? Het wordt de trein, maar o god… Sas en de trein. Als dat maar goed gaat…

Zo zat ik dus om 7 uur in de bus, een voor mij belachelijk vroeg tijdstip, normaal gesproken kom ik net m’n bed uit! Het begon al in de metro… ik moest plassen. Shit.. hebben ze eigenlijk wel wc’s in de trein? Ik herinnerde me vanuit de media dat er gedoe was over nieuwe treinen zonder wc’s. En tijd om op het station te gaan had ik ook niet: probeer maar eens in 6 minuten van de metro naar spoor 18 te lopen met hoge hakken.

Hoe groot was m’n opluchting toen ik op tijd de juiste trein in stormde en direct bij de toilet uitkwam. Oh gelukkig, verlossing! Eenmaal klaar valt m’n oog op een grote sticker op de wc-deur, “niet gebruiken op stations”. Oeps…

Ik loop verder en plof opgelucht neer. Goh.. voor spitstijd is het best wel rustig hier.. en stil. Ik durf bijna niet te ademen zo stil is het. En dan zie ik het.. stiltecoupe. Ah!Dat verklaart het één en ander.

“Goedemorgen, kaartcontrole alstublieft!” Het buldert de coupe door en schrik op uit m’n gedachten. “Mevrouw.. u zit in de eerste klas en u heeft een kaart voor de 2e klas” Ook dat nog! Waar staat die 1 dan? Denk ik bij mezelf. “Sorry meneer, ik ga al.” Met een kop als een boei loop ik gauw terug naar de andere kant. Ik krijg gelukkig geen boete. Ik sta in het “halletje” bij de deuren van de trein, te kijken naar de coupe waar ik heen moet en waar een harmonica deel tussen ons in staat. Hmmm… het is vást niet de bedoeling dat ik dat tijdens het rijden daar doorheen ga, bedenk ik me en besluit dan maar te blijven staan.

We zijn inmiddels bij Gouda aangekomen en als de deuren opengaan springen ook die 2 tussendeurtjes open. Ik schrik me rot maar besluit gelijk maar door te lopen. De trein zit stampvol. Als sardientjes in een blik gepropt staan we soort van troosteloos met z’n allen vooruit te staren. Oh wat een gezelligheid!

Eenmaal op Utrecht moet ik weer rennen.. in 5 minuten van spoor 14 naar spoor 6, al laverend door iedereen die haast heeft lukt ’t me ook deze keer om de trein op tijd te vinden. Ruim op tijd kom ik aan in Hilversum en zowaar loop ik ook nog de goede kant op om het theater te vinden.

Missie heenreis is geslaagd! Maar of ik straks ook weer terugkom…??

Write a comment:

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.