Open/Close Menu Voor een unieke, persoonlijke ceremonie | For a personal, intimate ceremony full of love, humour and style.

BLOG: Thankful memories

Als trouwambtenaar wil je maar 1 ding, je bruidspaar onvergetelijke, onuitwisbare herinneringen geven op de mooiste dag van hun leven. Iets wat ze over 5, 10, 15 jaar en langer nog steeds weten omdat het in hun geheugen staat gegrift. Als je dan in de weken na de ceremonie nog steeds zoveel lieve woorden en prachtige foto’s toegestuurd krijgt, dan is het gelukt en gloeit m’n hart steeds weer.

Hoe gaaf is het dan, dat je nog geen 3 maanden later wéér naar hun huis rijdt, terwijl in mijn achteruitkijkspiegel de wolk openbreekt en de zon zijn stralen op schitterende wijze uitspreidt en het land laat schitteren. En ik voel ‘t: dit is een teken van boven, waar die ene mooie engel zo zorgvuldig waakt over dit prachtige gezin.

Ik plof weer bij ze op de bank, maar nu zonder pen, papier en werktas, maar wel met een luisterend oor. Drie dikke zoenen en een warme knuffel, een vette high five met mijn stoere assistent BABS waarmee ik, arm in arm om de tranen bij hem op te vangen, het huwelijk tussen zijn lieve papa en mama heb voltrokken. Samen delen en herinneren hoe mooi hun dag was en natuurlijk de foto’s, die geweldige foto’s allemaal bekijken!

Het windlicht met de drie kleuren van dit gezin, geliefd, beschermd en gekoesterd door de kleur van hun beschermengel, staat op nog geen 30 centimeter van me af. De foto die laat zien hoe ik die kleur over hen heen in het windlicht liet vallen, is werkelijk fenomenaal en geeft me kippenvel tot op m’n tenen.

Maar dan is het mijn beurt om verrast te worden. Nu zijn de rollen omgedraaid en krijg ik een “opdracht” mee. Nu mag ik herinneren gaan bewaren en koesteren met mijn eigen mannen. De trouwkaart staat er trots in en ik ben er stil van. Mijn hart gloeit van dankbaarheid. Wat is dit gaaf en wat is dit bijzonder om met hen te delen. Heel even kan ik de woorden niet vinden, maar dan denk ik terug aan de avond ervoor, toen we bij Re-flax met z’n allen zo hard gewerkt hebben en sinds lange tijd Thankful weer eens zongen. Het kwam bij ons allen uit de tenen en niet voor niets, nagenoeg iedereen stond met de kippenvel op het lijf.

Er overvalt me nu hetzelfde gevoel, dankbaarheid. Niet alleen dat ik zoveel moois aan mijn bruidsparen mag vertellen, mag geven en mag delen, maar vooral ook dat ik van dit lieve bruidspaar zoveel dankbaarheid en liefde terug mag ontvangen.

In de auto naar huis luister ik weer naar Thankful, maar kan door de opwellende tranen deze keer niet meezingen, maar is er middenin de muziek de stilte van het luisteren, de stilte van het beleven. De zon is inmiddels allang onder, maar die zonnestralen voel ik nog steeds stralen in mijn hart. Zo intens dankbaar…

“Some days we forget to look around us
Some days we can’t see the joy that surrounds us
So caught up inside ourselves,
we take when we should give.

Even with our differences, there is a place we’re all connected.
Each of us can find each other’s light.

So for tonight we pray for what we know can be
And on this day we hope for what we still can’t see.
It’s up to us to be the change and even though we all can still do more
There’s so much to be thankful for”.

  1. 08/09/18

    Lieve Sas,

    Wat heb je dit weer mooi geschreven. En wat ben je een top mens. Het was erg gezellig, en onze mooie momenten weer even met elkaar gedeeld.. Je verhaal van de zonnestralen en je gevoel bij het nummer gaf ons zoveel warmte. Thankful Memories is de titel van je blog.. Thankful dat jij onze BABS was.. Thankful voor de momenten die wij met jou hebben gehad. Dit is voor ons weer een mooie Memorie. Die hebben wij in onze harten gesloten.. Lieve Sas nogmaals bedankt.. Een hele dikke kus en knuffel van ons. Ralph, Wendy en Lorenzo

Write a comment:

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.